باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام آقا بیا که حال دلم رو به راه نیستحتی مجال غصه و اندوه و آه نیست آقا دل شکسته ی ما مبتلای توستآقا دوای دوری تو یک نگاه نیست باید دوباره توبه کند چشم عاصی امقطعا نگاه منتظرم بی گناه نیست مشمول لطف حضرتتان گشته ایم ماثابت شده که شیعه ی تو بی پناه نیست تا جمکران به عشق تو رفتم هزار بارخوردم قسم که یوسف ما قعر چاه نیست ما مانده ایم پای شما تا دم ظهورآقا ببین رفیق شما نیمه راه نیست

باسمه تعالی شانهو بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام از فراقت دیدگانی خیس و تر داریم مابر دل رنجورمان داغ شرر داریم ما با خبر هستی همیشه از همه احوالماناز غم و از غربتت تنها خبر داریم ما سال های غیبتت گشته فزون تر از هزارغیر ممکن میشود دست از تو برداریم ما آیت الکرسی تویی ای واسط فیض خداحرز یابن العسکری در هر سفر داریم ما نوکری بر درگهت را از پدر آموختیموقف کویت می شود، هرچه پسر داریم مابی هنر باشد هرآنکس مهر تو در دل نداشتبا وجود عشق تو، خیلی هنر داریم ماهر زمان تنها شدیم آقا سراغت آمدیم  غیر تو دلداده و یاری مگر داریم ما؟ خیر دیدیم از زمان انس و الفت با شمااز تو داریم آبرویی هم اگر داریم ما در خیال عاشقی بعد از دعای بر فرجکربلا در هر شب جمعه گذر داریم ما (دی ماه ۱۴۰۰ تحت قبه الحسین علیه السلام)

باسمه تعالی شانهو بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام کاش می شد که سحر، وقت اذان، بازآییای بهار همه شب های خزان، بازآیی همه خوانند تو را تا که بیایی از راهتا که آرام شود وضع جهان، بازآیی گرچه ده قرن گذشته است که غایب هستیوقت دیدار ولی شاب۱ و جوان بازایی گریه کردیم برای تو به وقت افطارتا مگر در شب قدر و رمضان بازآیی روز موعود به یاد لب عطشان حسیننوحه خوان، گریه کنان، مرثیه خوان، بازآیی داغ عباس دو تا کرده قدت را آقانکند غمزده با قد کمان بازآیی... نامه ی وصل تو را نامه رسان خواهد خواندآن زمانی که تو ای روح و روان، بازآیی   قال الرضا علیه السلام:عَلامَتُهُ أن يَكونَ شَيخَ السِّنِّ شابَّ المَنظَرِ حتّى أنَّ النّاظِرَ إلَيه لَيَحسَبُهُ ابنَ أربَعينَ سَنَةً أو دونَها